Ali Türkücü

Robotlarla tanışmak!

Yaklaşık 5 yıl önce Üniversiteye yeni başlamış; olduğum yerden pek de memnun olmayan ,burayı bir hata olarak gören bir başlangıç yaptım.Hayal ettiğim hiç bir şey yoktu.Oysa bu koca evreni değiştirecek hayaller kuruyordum..Üniversite tercihlerimin çoğu Makine ve Elektrik mühendisliği idi.Çok net hatırlıyorum tercihlerimi yaparken Üniversitelerin wep adresleri üzerinden spor salonlarına bakıyor yüzme havuzları var mı diye kontrol ediyordum .İnanır mısınız ! Koca bir yalan içinde buldum kendimi ,geldiğim okulda o internette görünen havuz da spor salonu da yokmuş aslında ..Yapabildiğim tek spor yüzmeydi,iyi yüzüyordum suyun içinde nefes aldığımı düşünüyordum kimi zaman .Ders aralarında havuza gidecek antrenman yapacak belki okul takımına girecek kendimi geliştirecek dereceler alacaktım..Nerdee.. Şimdi bu beton yığını arasında ,hükmü duvarların verdiği bir hapishanedeydim. Sık sık İzmire gidiyor T cetvelim ile mutlu olmaya çalışıyordum .Başarılı bir öğrenci olmadım aslında hiçbir zaman ortaokulda bir defa takdir aldım lise de ise hiçbir zaman zayıfsız bir karne görmedim.Tüm bunların beni getirdiği yerdi bu okul.

Sonra derslerimize yeni birkaç arkadaş girmeye başladı,tipleri bizden farklıydı sanki klasik yadırgadık hemen.Birinin saçı uzun diğeri göbekli bir diğeri ise gözlüklerinin altına gözleri kaybolmuş 3 dikey geçiş yapan arkaşdı.İçlerinden biri bugünlere gelmeme ön ayak oldu aslında.Kader buraya getirecekse şu anki yerimden memnunum onun da katkısı çoktur diye düşünüyorum.İlk zamanlarda zorlandılar derslerde ,meslek lisesi çıkışlı olan bu arkadaşlar matematik fizik kimya konularında temelleri yokdu.Ama içlerinden birinde bir cevher vardı ;Robot Aşkı . Onur ismindeki bu arkadaş robotlara inanılmaz meraklı aslında ilk gerçek aşkı da robotlar gibiydi. Öyle hevesli ,azimli ve emek veriyordu ki arkasına kendine inananları kattı hızlıca.Bir kulüp kuruyordu.Robot Kulübü, sadece ismi olmayacaktı başarıları sürükleyecek adeta zorla kazıyacak bir kulüp olacaktı.Uşak Üniversitesi belki de ömrü hayatında gerçekten kayda değer bir öğrenci organizasyonu görecekti.Kulüp kuruldu kümes den küçük bir oda verildi eğitimler düzenlendi ve yaklaşık 30 kişi bu kümes şeklindeki odaya grup grup giriyor uygulama yapıyordu.Saha da liderliğin has hali bu.Vakti geldi ODTÜ Robot olimpiyatlarına 30 kişi gidiyorduk ,en değerlimiz 10 tane basit çizgi izleyen robot ile gidiyorduk ruhu görecektik.Derece alamadık .Muazzam kalabalıktık ,okulun verdiği kısıtlı bütçeyi kendi aramaz da ek para toplayarak herkesin gelmesini sağladık. Aradan birkaç ay sonra İTÜ robot günleri ,Sakarya robot günleri ve Uludağ robot günlerine gittik.Çok uzun günler okulda sabahlıyorduk.Çok ciddiyim çok uzun zamanlar çalıyorduk okulda.Sakarya da derece aldık o yıl 2012’de.Kapı aralandı biraz ışık geliyordu ufkumuza.Bir çok yarışmaya katıldık rüya gibi şans yada başka bir şey çok çalışıyorduk ve şanslıydık.ODTÜ de Sakarya da ve İzmir yüksek teknolojide sağlam dereceler alıyorduk.Ödül törenlerinde sahneye çıkıyorduk .Fotoğraflarımız yayınlanıyor yerel ve ulusal basına çıkıyorduk.Dolu dolu geçen 3 yılın ardından kulübü bıraktık hem yeni arkadaşların önü açılsın saha da sorumluluk alabilsinler hemde yeni ufuklara göz kırpmak istedik.Dönüm noktam; Robot kulübü şimdi ki adı ile robot topluluğu ile tanışmam olmuştu.

Kapının nereden açılacağı tastamam bir muamma , ışık karanlığınızı aydınlatıyorsa onu takip edin manzarayı görmeye bir adımınız kaldı..

01.03.2015